zondag 26 juli 2020

Sportief

Seksueel misbruik, mishandeling .... het komt overal voor. Dus ook in de sportwereld. Wél lijkt het dat het in de turnsport meer voorkomt dan elders. Waarom?

Kiezen monsters bewust voor de topsport omdat zij hier de door hen gezochte buit vinden? Is deze sport zo zwaar, zo complex, dat grensoverschrijdend gedrag hier automatisch naar boven komt?

De afgelopen week stonden er meerdere berichten op de website van de NOS. Een trainer, twee bestuurders en twee ex-sportsters. Geen enkel bericht straalde iets van daadkracht uit.

Het is meer indekken, bagatelliseren, wegkijken. De trainer die opbiecht wat hij gedaan heeft doet een uitspraak waarover hij zegt "niet om het goed te praten" maar eigenlijk doet hij dat wel. Nuanceren is het niet. Deze man heeft zich 35 jaar lang schuldig kunnen maken aan het mishandelen van meisjes. Kinderen nog! Vrouwen die zo werden geprogrammeerd dat zij als jonge vrouwen (18 - 21 jaar) eigenlijk nog steeds niet overtuigd waren van hun eigen onschuld. Daar nu, enkele tot vele jaren later, nog niet makkelijk over praten. Waardoor het een vaag, onduidelijk verhaal blijft. De emotie heeft de overhand.

Er zijn zelfs boeken over geschreven. Door turnsters van verschillende generaties. Stasja Köhler & Simone Heitinga schreven 'de Onvrije oefening', over Verona van der Leur werd door Vincent de Vries een biografie geschreven. Inmiddels heeft Verona zelf het Engelstalige 'Simply Verona: breaking all the rules' uitgegeven. 

De bondsbestuurders denken dat het niet meer voorkomt, zeggen dat zij daders niet kunnen bestraffen. Dat is het afschuiven van verantwoordelijkheid. Bij zo'n ernstige zaak behoef je iemand niet te straffen maar moet je hem/haar wél op non-actief zetten tot onschuld bewezen is.

Is dit dan geen straf? Wellicht dat dit wel zo gevoeld wordt. Maar, zoals ook gebeurt met artsen, de belangen zijn te groot om ongemoeid te laten. Bij twijfel niet inhalen. Of in dit geval: bij een verdenking toch besluiten om iemand niet langer te laten werken.

Of er in Nederland dan een trainer overblijft? Geen idee. Misschien dat ex-sporters zelf training kunnen en willen gaan geven? Dat zij, dankzij hun ervaringen, wél in staat zijn om sporters veilig te begeleiden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten